Paul van der Kruk (1953)

Schilderen komt steeds terug in mijn leven. Een schilderperiode kan enkele dagen duren, een paar weken, soms maanden. 
Als gedroomd renaissancemens geloof ik in het ontwikkelen van zoveel mogelijk talenten, om de dingen van verschillende kanten te kunnen meemaken. Dan gebeurt er tenminste wat, en je hebt iets te vertellen als je de kwast pakt.

Mijn werk is voor het merendeel 'naar de natuur', met motieven als strand, water, bomen, al zie je dat misschien niet in één oogopslag. Het liefst maak ik een schilderij dat in een paar bewegingen staat. Om te suggereren in plaats van uit te werken. Zodat de toeschouwer ruimte overhoudt om het schilderij zelf 'af te kijken', zoals Karel Appel zegt.

Dat betekent in de praktijk elke keer weer een gevecht met de weerbarstige materie. En een heleboel schilderingen die niemand ooit te zien krijgt. Soms lukt het iets te vatten in die ene streek. Spelen de witten van papier of doek mee. Is het raak.

Opleidingen: Ruudt Wackers Academie, Isa van der Zee.